Dobre życie, dłużej.

W trakcie pracy nad innowacją można było obserwować, jak nasz pomysł się kształtował, zmieniał. My trochę nie wiedzieliśmy, jak to wyjdzie, czy nasz pomysł załapie czy nie załapie i to była ta przestrzeń do różnych eksperymentów.

Helena: Kiedyś myślałam o projektach jak o czymś, co się zaczyna i kończy. Tu jest inny proces: innowacja ma się rozrastać, żyć, być usługą społeczną, produktem społecznym, spowodować ferment, zmiany.

Tutorka to anioł stróż nad projektem — faktycznie daje poczucie bezpieczeństwa. A eksperci odpowiadali na różne pytania, co było dla nas ważne.

Jako zespół odkryłyśmy, że każda z nas jest dobra w czym innym. Fajnie nam się współpracowało, odkryłyśmy wiele nowych umiejętności.

Chciałoby się dalej iść w to wszystko, pozostać w sieci nowych relacji z innymi zespołami i podmiotami. Mam do tej sieci ogromny sentyment.